بايد نه پير باشد و نه گوساله ، بلكه ميان اين دو امر ، واستشهاد شيخ به اين يا به اعتبار اين است كه هر گاه در بقره كه قربان مىشود جوانى مطلوب باشد ، انسان را هم قياس به آن بايد نمود ، پس بايد وقت فدا نمودن جان ميان طفوليّت وپيرى باشد ، تا در پيرى هم به سهولت ميسّر شود . و يا به اعتبار آن چه بعضى از عرفا گفته اند كه مراد از بقره در آيه ء مباركه همان نفس انسانى است . وامّا شعر دوّم پس معنى آن آن چه حال به نظر قاصر مىرسد اين است كه نوعى كن كه در پيرى خدمت بر تو سهل باشد وبندگى كردن آسان باشد ، نه اين كه بندگى كه مىكنى بر تو گران باشد ، پس خود را در جوانى قربان كن و وقف خدمت دوست كن تا چون پير شوى بندگى از بابت گرانجانى نباشد ، ( 1 ) بلكه زيرا كه چون در جوانى خود را فدا ساخته ومعتاد شده اى ، در پيرى هم خدمت بر تو وبندگى گوارا خواهد بود ، نه اين كه از قبيل گوسفند پير قربانى كردن باشد . اين معنى حال به خاطر رسيد . والله العالم .

--> ( 1 ) در اصل : باشد .